Stwórz, Boże, we mnie serce czyste i odnów we mnie moc ducha. Nie
odrzucaj mnie od swego oblicza i nie odbieraj mi świętego ducha swego (Ps 51, 12-13).
1. Komentarz naukowy
Psalm 51 – Miserere,
to jedna z najbardziej znanych modlitw Psałterza i zarazem
najsłynniejsza modlitwa pokutna. To pieśń o grzechu i przebaczeniu,
najgłębszej medytacji nad winą i łaską. Tradycja żydowska przypisuje
autorstwo Psalmu 51. Dawidowi, wezwanemu do pokuty przez proroka Natana
surowymi słowami, w których wyrzucał mu cudzołóstwo z Batszebą i
zabójstwo jej męża Uriasza. Jednakże w następnych wiekach Psalm wzbogaca
się dzięki modlitwie wielu innych grzeszników, podejmujących na nowo
motywy serca czystego oraz Ducha Bożego zaszczepionego w
odkupionym człowieku, zgodnie z nauczaniem proroków Jeremiasza i
Ezechiela. Współcześnie przyjmuje się, że Ps 51 powstawał właśnie w
czasach tych proroków, sięgając także wyzwolenia z niewoli babilońskiej i
prób odbudowy Jerozolimy, czyli na przestrzeni VI wieku przed
Chrystusem.
Talmud przypominał, że złote lub szklane naczynia, które się rozbiją, nie mogą zostać naprawione inaczej, jak tylko przez przetopienie (Hagiga 15a). Metafora jest przejrzysta: grzesznik o kościach złamanych powinien być stworzony na nowo, aby znów stać się
Pełna treść materiałów dostępna dla zalogowanych użytkowników.
Zaloguj się lub utwórz konto, aby uzyskać pełny dostęp do homilli, nabożeństw, modlitw i innych materiałów liturgicznych.
Skorzystaj teraz z bezpłatnego okresu próbnego.
