Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie (Mt 5, 1).
1. Biblia
Jezus
naucza na górze – miejscu, gdzie często dokonywało się Boże objawienie.
Początkowe słowa Jezusa z Kazania na górze odzwierciedlają powszechną w
starożytnym piśmiennictwie egipskim, greckim i żydowskim formę
literacką, znaną jako błogosławieństwo. W Starym Testamencie znajduje
się czterdzieści pięć błogosławieństw, zawartych przede wszystkim w
Psalmach i księgach mądrościowych, gdzie służą pochwale pewnych cech,
stanów czy sytuacji. Na przykład, szczęśliwi są ci, którzy mają
upodobanie w Prawie Bożym (Ps 1-2), szukają ucieczki w Panu (Ps 2, 12),
dostępują odpuszczenia grzechów (Ps 31, 1-2), boją się Pana (Ps 84, 13;
112, 1-3) i pokładają w Nim ufność (Ps 84, 13). Większość
starotestamentowych błogosławieństw odnosi się do szczęścia osiąganego w
obecnym życiu, lecz w niektórych późniejszych tekstach ze Starego
Testamentu i w pozakanonicznej literaturze żydowskiej z okresu przed
Chrystusem zaczęto koncentrować się na szczęściu eschatologicznym,
obiecując pocieszenie doznającym udręk wiernym, którego dostąpią, gdy
Bóg weźmie sprawiedliwych w obronę. Osiem błogosławieństw z Mt 5, 3-11
zapowiada szczęście, którego zaczyna się doświadczać w tym życiu, a
które zostanie w pełni osiągnięte w królestwie niebieskim.
Jak jednak można uznać za szczęśliwych tych, którzy się smucą?
Pełna treść materiałów dostępna dla zalogowanych użytkowników.
Zaloguj się lub utwórz konto, aby uzyskać pełny dostęp do homilli, nabożeństw, modlitw i innych materiałów liturgicznych.
Skorzystaj teraz z bezpłatnego okresu próbnego.
