Rozpoczęliśmy Eucharystię piękną modlitwą: Boże, źródło wszelkiego
dobra, wysłuchaj nasze pokorne prośby i spraw, abyśmy przez Ciebie
natchnieni poznawali, co jest słuszne, i z Twoją pomocą to wypełniali.
Wiemy, że Bóg jest Dawcą nieprzebranych łask, i wierzymy, że tylko On
może spełnić wszelkie nasze pragnienia, dlatego z ufnością wołaliśmy: wysłuchaj nasze pokorne prośby.
Nie
sposób bowiem stanąć wobec Boga – Źródła wszelkiego dobra – inaczej,
jak w wielkim uniżeniu i pokorze serca. A przysposabia do takiej postawy
akt pokutny, którym poprzedziliśmy modlitwę. Wyznając przed Bogiem, że w
wielu punktach naszego życia nie spełnialiśmy Jego oczekiwań,
przepraszamy Go za to, i dopiero wtedy mamy odwagę wołać, aby przyjął
nasze prośby. Jakże ważne jest w spotkaniu z Bogiem nastawienie naszego
serca. Ono pozwala już na wstępie odpowiedzieć sobie na pytanie, czy
przyszliśmy tu z bardzo konkretnym wołaniem, skoro zanieśliśmy tę
modlitwę.
Jej treść niezwykle interesująco ukonkretniła naszą prośbę: spraw, abyśmy przez Ciebie natchnieni poznawali, co jest słuszne. Dlaczego właśnie o to prosimy?
Pełna treść materiałów dostępna dla zalogowanych użytkowników.
Zaloguj się lub utwórz konto, aby uzyskać pełny dostęp do homilli, nabożeństw, modlitw i innych materiałów liturgicznych.
Skorzystaj teraz z bezpłatnego okresu próbnego.
