Banner

Otworzyć serce Panu, ks. Tadeusz Mrowiec


Pieśń
Jezu, Jezu, do mnie przyjdź (zw. I–II)

Panie Jezu Chryste, klękamy przed Tobą ukrytym w Najświętszym Sakramencie. W tym adwentowym czasie nasze modlitwy i pieśni wyrażają tęsknotę serca w oczekiwaniu na spotkanie z Tobą. Adwent zachęca nas do przygotowania na kolejne święta Twojego narodzenia, ale stawia też pytanie o gotowość na spotkanie z Tobą w wieczności. Co roku w liturgii powraca czas Adwentu, aby nasze życie coraz bardziej otwierało się na Twoje słowo i na dar Twojej łaski.

Boski Nauczycielu, świat, w którym żyjemy, pod pretekstem pozornej wolności zamyka się przed Tobą. Wprowadzając swoje prawa, chce panować nad naszym życiem, ograniczyć Twój wpływ na naukę i wychowanie, chce zamknąć naszą troskę i myślenie w obrębie jedynie ziemskich spraw. Świat, w którym żyjemy, przez grzech zamyka się przed Twoim słowem i prawem, a nawet coraz częściej boi się znaków, które o Tobie przypominają.

Pieśń Jezu, Jezu, do mnie przyjdź (zw. III–IV)

Jezu Chryste, Sprawiedliwy Sędzio, my także nieraz przez nasze powtarzające się grzechy zamykamy się przed Tobą. Mesjaszu zapowiadany przez proroków, potrzebujemy Adwentu, potrzebujemy tego świętego czasu przygotowania, aby znaki Twojego przyjścia poruszyły sumienia, a Twój głos dotarł do głębi serc. Potrzebujemy Adwentu, modlitwy i adoracji, aby nasze życie na nowo otwierało się przed Tobą, a przez nasze serca otwierało na Twoją obecność naszych bliskich i cały otaczający nas świat. Wspólnie prosimy o dar rozpoznawania adwentowych znaków i zdolność wsłuchania się w adwentowe wołanie.

Powtarzamy: Prosimy Cię, Panie.
– aby przykład Maryi, Twojej Matki, uczył nas oczekiwania na Twoje przyjście,
– aby Msze Święte roratne były drogą adwentowego przygotowania,
– aby światło roratnej świecy pobudzało nas do gotowości na Twoje przyjście,
– aby adwentowe wieńce przypominały o potrzebie wspólnej modlitwy w rodzinie,
– aby fioletowy kolor szat liturgicznych przypominał o potrzebie nawrócenia i pokuty,
– aby Maryja, Niepokalana, była wołaniem o nasze czyste serca,
– o zdolność wyciszenia się i skupienia w Adwencie,
– o umiejętność usłyszenia Twego głosu,
– o chęć słuchania Dobrej Nowiny,
– o czas na przeżycie rekolekcji adwentowych,
– o dobrą spowiedź w tym czasie oczekiwania,
– o pragnienie przemiany życia,
– o otwarcie na łaskę Ducha Świętego,
– o otwarcie serca na Twoje przyjście.